این چند خط احتمالا لحنش عصبانیه به خاطر اینکه من عصبانیم. سه روزه از بس خبر خوندم از کار و زندگی افتاده ام. دغدغه های من به عنوان یک ایرانی٬ یه آدمی که ایران به دنیا اومده و بزرگ شده٬ ساده است. نمیخوام جنگ بشه. نمیخوام تحریم بشه. نمیخوام کشته بشیم٬ نمیخوام تحقیر بشیم. نمیخوام پامو هرجا میذارم با سکوت معنی دار مواجه بشم. دولتم رو مسئول خیلی از اینهایی که گفتم میدونم...اما لوا جانم٬ آقای الف.نون بدترین رئیس جمهور دنیا هم که باشد معنیش این نیست که لابی یهودی در آمریکا وجود ندارد. کنترل لابی یهودی بر رسانه های آمریکایی و بدنه اقتصادی و قانونگذاری آمریکا چیزی نیست که من بخوام اثبات کنم. هرکسی٬ مخصوصا هر خاور میانه ای٬ میتونه اینو به راحتی ببینه...به نظر من ساده کردن موضوعه که وقتی رئیس دانشگاه کلمبیا رسما به خاطر دعوت احمدی نژاد تهدید شده که کمکهاش قطع میشه و خودش ممکنه از کار بی کار بشه٬ وقتی توی جمعیت تظاهر کننده میبینی که یهودی های مذهبی موج میزنند٬ وقتی توی دانشگاههای دیگه مثل همین کرنل که من درس میخونم به طور واضح میبنی که انجمنهای دانشجویی یهودی چطور اهداف و مصوبه های سیاسی دارند و بقیه بدنه دانشجویی رو هدایت میکنند٬ وقتی میبنی که چقدر پوشش اخبار یکجانبه و با پیامهای مخفیه٬ وقتی چیزی هست به نام شبکه خبری فاکس ...اونوقت من و تو بیاییم و فرض کنیم که در آمریکا همه اون چیزی که رخ میده عین آزادی بیانه.

ایران خیلی ایرادها داره. مثنوی هفتاد من میشه نوشت در معایب آقای احمدی نژاد. اما این دلیل نمیشه که هرکسی هرکاری اینجا کرد درسته. اساس قدرت آمریکا برانتقاد پذیری سیاست مردانشه و اینکه بدنه هایی جدا از سیاست هستند که رسالت جهت دهی بی غرض به افکار عمومی رو دارند از جمله خبرنگاران و دانشگاهها. کاری که رئیس دانشگاه کلمبیا کرد سیاسی کردن یک محیط بسیار قابل احترام دانشگاهی بود.

مرتبط: ۱. شهرت (من و بابک) ۲. اظهارات بالینجر٬ عبور از مرزهای آکادمیک (بی بی سی فارسی) ۳. نحوه استقبال دانشگاه کلمبیا از ژنرال مشرف در سال 2005 (من هرجوری فکر میکنم اوضاع مشرف از الف نون در دیکتاتوری و هسته بدتر نباشه بهتر نیست)

پ.ن. من یه چیزی هم اضافه کنم برای اونایی که میگن توهین نبوده چون هرچی گفته عین واقعیت بوده. توی کامنتها هم بهش اشاره کردم...بشین و بفرمائید و بتمرگ هر سه تا دقیقا یه معنی میدن اما فرقشون فرق شعور گوینده رو نشون میده. یکیش مودبه و یکیش توهین.