این ترجمه یه بروشور است که در مرکز بهداشت دانشگاه میدهند.
باور کردن افسانه هایی که در مورد تجاوز وجود دارد نه به شما کمک میکند و نه به قربانی. احتمالا شما بعضی از اینها را قبلا خوانده اید:
|
باور رایج |
واقعیت |
|
قربانی حتما به صورتی شایسته سرزنش است |
متجاوز همیشه برای اقدام به تجاوز مسئول است. فارغ از ظاهر٬ رفتار٬ قضاوت٬ یا اعمال قبلی٬ قربانی مسئول تجاوز نیست. متجاوز مسئول تجاوز است. |
|
تجاوز نوعی ابراز نیاز جنسی است. |
تجاوز نوعی ابراز خصومت و خشونت است با استفاده از سکس به عنوان ابزار. تجاوز استفاده خشونت آمیز از قدرت است که در آن یک نفر بدون توجه به درد و ضربه روحی دیگری کاری را مرتکب میشود. |
|
برای من اتفاق نخواهد افتاد |
یک تحقیق نشان داده که (در آمریکا) از هر چهار زن دانشجو یکی قربانی تجاوز یا آزار جنسی بوده است. حدود ده درصد قربانیان آزارهای جنسی مردان هستند. |
|
مردان وقتی تحریک میشوند قادر به کنترل خودشان نیستند. |
مردان قادرند٬ و مسئولند٬ که هم ذهن و هم بدنشان را کنترل کنند٬درست مانند زنها. |
|
تجاوز معمولا توسط غریبه ها انجام میشود. |
خطر اینکه زنان دانشجو توسط یک دوست یا همشاگردی مورد تجاوز قرار بگیرند بسیار بیشتر از یک غریبه است. تقریبا ۹۰ درصد دختران دانشجویی که مورد تجاوز قرار گرفته بودند متجاوز را میشناختند. |
|
اگر زنی مجبور به سکس با کسی که میشناسد (مثل دوست٬ کسی که سرقرار آمده٬ دوست پسر٬ یا همسر) شود نمیشود اسمش را تجاوز گذاشت. |
سکسی که توسط یک آشنا تحمیل شده باشد تجاوز محسوب میشود. گاهی اوقات زخم روحی چنین تجاوزی بیشتر از زمانی است که تجاوز توسط یک غریبه انجام شود به این خاطر که قضاوت قربانی برای اعتماد کردن به دیگران میتواند به طور جدی خدشه دار شود. |
|
مردان هیچ وقت مورد تجاوز قرار نمیگیرند. |
هم مردان و هم زنان میتوانند قربانی تجاوز یا سو استفاده جنسی باشند. متاسفانه مردان قربانی به ندرت دنبال کمک میروند٬ یا حتی به دوستانشان میگویند چرا که میترسند خجالت زده شوند یا جدی گرفته نشوند. |
|
خشونت جنسی بین همجنسگراها اتفاق نمی افتد. |
خشونت جنسی در رابطه بین دو همجنس هم اتفاق می افتد. ترس از واکنش های هموفوبیک ممکن است قربانی را از تقاضای کمک منصرف کند. |
|
اگر قربانی مست باشد یا مواد مخدر مصرف کرده باشد درواقع برای متجاوز تقاضا فرستاده. |
اینکه فردی در شرایطی نباشد که بتواند با تجاوز برخورد کند مفهومش رضایت به انجامش نیست. |
شما چطور میتوانید کمک کنید؟
این کارها را بکنید:
۱. حرف دوستتان را باور کنید. مردم به ندرت درباره تجاوز یا خشونت جنسی دروغ میگویند.
۲. به دوستتان گوش بدهید و تمرکز کنید که احساسات او را بفهمید.
۳. به دوستتان اجازه بدهید که سکوت کند. شما مجبور نیستید که هر بار او ساکت میشود حرفی بزنید.
۴. به دوستتان نشان بدهید که احساساتش را میفهمید. مثلا میتوانید بگویید:" حتما قبض روح شدی توی اون لحظه".
۵. به دوستتان پیشنهاد بدهید که در مطب دکتر یا مشاور روانشناس همراهیش کنید.
۶. به دوستتان کمک کنید که احساس کند دوباره کنترل اوضاع را در دست دارد. از تصمیمهایش برای اینکه به کی بگوید و چطور کمک بگیرد حمایت کنید.
۷. به دوستتان یاد آوری کنید که تجاوز گناه متجاوز است و تقصیر قربانی نیست.
۸. به دوستتان پیشنهاد کنید همراهش باشید یا از او دعوت کنید تا تنها نماند.
۹. به دوستتان کمک کنید تا نشانه های زخمها و مشکلات روحی بعد از تجاوز را یاد بگیرد و حواسش به آنها باشد.
این کارها را نکنید:
۱. سئوالهایی نکنید که تلویحا این پیام را دارند که تجاوز تقصیر دوستتان بوده است. مانند: " چرا رفتی توی اتاقش؟" " چرا جیغ نزدی؟" " چرا فرار نکردی؟"
۲. دوستتان را نوازش یا بغل نکنید مگر اینکه مطمئن باشید که با تماس فیزیکی راحت است.
۳. طوری رفتار نکنید که دوستتان را عصبی کند. مثلا مراقب جملاتی از قبیل "اگر دستم بهش میرسید میکشتمش!" باشید. اگرچه ممکن است تلاش شما برای حمایت از دوستتان باشد اما این نوع حرفها ممکن است دوستتان را حتی بیشتر عصبی کند.
۴. بدون اجازه دوستتان با هیچ کس راجع به موضوع صحبت نکنید.
۵. به دوستتان نگویید که چکار باید بکند. در عوض کمکش کنید که گزینه های مختلف را در نظر بگیرد. از جمله تصمیمات پیچیده ای که دوستتان باید بگیرد این است که آیا گزارش واقعه را به پلیس بدهد یا نه.
بعد از تجاوز
حتی وقتی که تجاوز تمام شده دوست شما ممکن است از مشکلات روحی پس از تجاوز (Post Trauma Syndrome) رنج بکشد. مشکلی که به صورت خیلی رایج بعد از خشونت جنسی اتفاق می افتد. دوست شما ممکن است بعضی یا همه مشکلات زیر را داشته باشد: شوک احساسی٬ انکار٬ کابوس های شبانه٬ خاطرات ناخواسته یا فکر کردن درباره خشونت٬ عدم توانایی در کار کردن یا تصمیم گرفتن٬ رابطه های بیمار٬ و احساسات گناه٬ نا امیدی٬ افسردگی٬ ترس٬ نگرانی٬ سرزنش خود٬ و عصبانیت. خیلی از قربانیان به نظر خودشان و بقیه در کنترل احساساتشان موفق هستند اما این فقط برای دوره کوتاهی است و دوباره به شدت عصبی میشوند.
بعضی از این عکس العمل ها ممکن است کوتاه مدت باشند و بعضی میتوانند برای ماهها یا سالها زندگی شخص را با مشکل روبرو کنند.
----------------------
در انتهای مطلب تاکید زیادی شده بود برای اینکه پیش مشاور متخصص مراجعه بشه که ترجمه نکردم چون بیشتر اسم و آدرس مراکز آمریکا بود. اما لازم میدونم تاکید کنم...مشکلات روحی و روانی سرماخوردگی نیست که خودش خوب بشه. همونطور که برای مریضی های جسمی دکتر میریم برای اینها هم باید بریم. مطمئنم گیر آوردن یه مشاور خوب که توی کارش تبحر داشته باشه خیلی سخته اما نا امید نباید شد...همونطور که اگر عزیزتون مریضی سختی داشته باشه به این علت که دکتر نمیشناسم دست روی دست نمیگذارید.
پ.ن. من خواهش میکنم اگر کسی تجربه ای داره و دکتر خوبی رو توی ایران میشناسه یا برنامه های گروه درمانی خوب خبر داره اینجا اسم و آدرسش رو بگذاره. فکر نکنید این مشکلات وجود نداره. برای همه هست. مجبور نیستید اسم خودتون رو بگذارید. ممنونم.